woensdag, april 29, 2009



Als ik dit bericht plaats, zit ik in mijn kamer achter de computer van Anne. Zij is met Jeske en Muriel j.l. vrijdag vertrokken. Hun taak zit erop. Na 3 maanden hier gewerkt te hebben op de 6 scholen die de KSU heeft ‘geadopteerd’ hebben wij letterlijk het stokje zeg maar stok, overgenomen. Als die foto op de site komt, kunnen jullie zien dat wij onze overdracht serieus nemen. Wij zijn Marielle, Johan en Bonnie kortweg: BOJOMA, de vorige groep heette JAM.
Jan van der Klis en Marianne Kemps hebben hen hier uitgezwaaid, want zoals het een directeur betaamt, is hij in het veld. Hij wil met eigen ogen zien welk werk hier verzet wordt en welke resultaten het oplevert, of niet. Zij zullen ook de nieuwe workshopgroep o.l.v. Andre verwelkomen, dit weekend. Dan wordt Yellow House weer bevolkt door Holland. We hebben het kamp omgedoopt tot: Kampong ’s Utrecht. Het blijft toch het KSU-kindje op afstand nietwaar?
BOJOMA gaan verder met hun opdracht: Marielle en Johan begeleiden de leerkrachten van kelas 4 en 5 met realistisch rekenen. Ik doe de follow-up voor de kelas-kelas 1,2 en 3.
De scholen hebben op hun eigen niveau en op hun eigen-wijze vorm gegeven aan het rekentraject van Dr.Rahmah Johar: PMRI op maat i.s.m. het Freudenthalinstituut Utrecht.
Het is geweldig te zien dat er stappen worden gezet op het gebied van interactief en realistisch onderwijs. Kinderen in groepjes, materiaalgebruik, vinger omhoog, uitgestelde aandacht, schuchtere invoering van directe instructie. Weliswaar kleinschalig en in kleine stappen, maar er is ontwikkeling waar te nemen: betul (echt). We zitten hier toch in het oosten, in een totaal andere cultuur, met op de achtergrond die verschrikkelijke tsunami-erfenis. Laten we ons blijven realiseren dat dit een impact heeft op de bevolking ( kinderen en leerkrachten) hier, waarvan het merendeel gelooft dat het de wil van God is geweest, dat dit is gebeurd. Dan heeft traumaverwerking geen prioriteit. Hoe wil je dan kinderen leren zich te ontwikkelen tot evenwichtige persoonlijkheden als ze niet gelukkig zijn?
Dit dilemma speelt mee in het werk wat de KSU hier doet. Er wordt niet stil gestaan want desondanks kan onderwijs aangepakt worden. Waarom ook niet?
De wil is er bij lesgevers, die van ons workshops hebben gevolgd en toepassen in hun eigen situatie. De wil is er bij kinderen die zo gedisciplineerd zijn om in de klas te blijven als de leerkracht te laat komt of anderszins: wij moeten, want wij willen. Kennis is macht. Dat weet de government, daarom staat rekenen zo hoog op de lijst.
Banda Aceh wil het, daarom kunnen wij hier zijn.
Selamat dari sini, Marielle, Johan en Bonnie.

Kleine nuancering van de redactie (André de Hamer):
Dat traumaverwerking het belangrijkste probleem is, is bekend. Maar juist omdat dat een taboe is (het motto is in Atjeh: "de ramp is geweest, niet naar achteren kijken maar naar voren" - trauma heeft hier de lading van wat "S5" vroeger onder dienstplichtigen had), is het de kunst om via een andere verpakking tot je doel te komen. De titel van ons programma dit jaar is niet voor niets "realistisch rekenen in een veilige omgeving". Het realistisch rekenen vereist een andere manier van onderwijs verzorgen, eentje waarbij het kind veel meer centraal staat. Dat is waar wij aan bij kunnen dragen.
Dat de Indonesische overheid daarnaast ook graag het rekenniveau omhoog wil krijgen is logisch, gezien de dramatische plaats van dit land op internationale rankings van rekenonderwijsniveau. Maar dat was en is niet ons hoofddoel...

1 Comments:

Anonymous Sasha said...

Selamat malam-malam! (jullie tijd dan)
Apa kabar di Indonesia?
Baik baik saja di Belanda.
Sekarang syukur libur sekolah (zo ongeveer).
Ik ben blij te horen dat er zulke mooie en positieve ervaringen zijn!!! Het is echt genieten om vanuit NL jullie ervaringen te lezen en te merken dat het zo goed gaat met het project!
Morgen wordt wel even omschakelen voor jullie....het hele Yellow house vol met Belanda's.
Maar natuurlijk ook erg gezellig.

Ga zo door! Veel liefs voor jullie allemaal en alvast welkom voor de workshopgroep.

XXX Sasha

7:56 p.m.  

Een reactie posten

<< Home